آیا علی ع امروزش را به فردا و فردایش را بیهوده سپری می کرد هرگز آن بزرگوار عاشق حقش بود و زنده بود به عشق الله و به تهیدستان و یتیمان کمک می کرد  برای رضای خدا یکتای بی همتا ان جوانمرد با زهد و تقوا  لحظه لحظه  و از ثانیه ثانیه از امروزش را شکر الله و خدمت به خلق الله می نمود چون می دانست که ممکن است لحظه ای دیگر نزد حقش رود بخاطر ای مسئله مهم هرگز ثانیه ای از عمرش را بیوده تلف نمی کرد و شاکر خدایش بود و هرگز از یادش غافل نمی شد و در عرش اعلی جزء مومنان مخلص خدا می باشد و در روی  زمین خدا پدر تهیدستان و یتیمان می باشد و در خانه و کاشانه اش همسری مهربان و پدری دلسوز برای فرزندانش که انها هم مثل پدرشان روزی الگو اسوه می شدند بود براستی که علی مرتضی ع شیرمردی رئوف و مخلص  و یار یاور یتیمان و یاری دهنده همه مشتاقانش می باشد