علی ع در دل شب سیاه زمانی که همه در خواب ناز بسر می بردند آن شیر مرد کوفه قلبش از رحم و مروت مانند قلب گنجشکی در سینه اش بخاطر یتیمان کوفه می تپید و نگرانشان بود که مبادا گرسنه سر بر بالین نهند در آن صورت علی ع خودش را نمی بخشید که چرا نتوانست به موقع اذوقه ای بر سر درگاه خانه شان گذارد تا که انها گرسنه نخوابند بخاطر این مسائل بود که علی ع در شبهای سیاه کوفه که چشم چشم را نمی دید به سراغ یتیمان کوقه می رفت تا که شاید بتواند در گوشه قلب شکسته انها جایی پیدا کند و به آن بی یاوران مهر و محبت کند تا که شاید برای لحظه ای کوتاه غم از دست دادن عزیزشان را فراموش کنند .خوش به سعادت کودکان کوفه که علی مواظبشان و دائما به یادشان بودو بر سرشان دست محبت می کشید.