وقتی علی مرتضی ع به عشق قربت الی الله به یتیمان کوفه کمک می کرد فرشتگان عرش اعلی نظاره گر بودند که چگونه همچو علی ع ان شیر ژیان در برابر دشمنان اسلام شجاعانه می جنگید و در میدان نبرد کسی  یارای مقابله با او را نداشت  در برابر آن یتیمان خود را کوچک می کرد و مانند انها در بازیشان شرکت می کرد تا مبادا غم از دست دادن عزیزشان را خورند و آه کشند آن مهربان سعی می کرد مانند دوستی غمخوار و دلسوز و جایگزین پدرآن یتیمان باشد و تا که غم در کلبه کوچک قلبشان لانه نکند و راحت طی طریق زندگی کنند واز زنده بودن لذت برند قربان علی مرتضی ع بروم که چه صبری  و چه دل رحیمی نسبت به یتیمان کوفه داشت بیاید از علی ع درس صبوری و جوانمردی را بیاموزیم تا که شاید دور برمان یتیمی را نیابیم که دست محبتی بر سرش کشیده نشده باشد به امید حق.....