دو برادر حسن ع و حسین ع در حالی که دست در دست هم داشتند هر دوی انها به یک چیز واحد می اندیشید که فقدان مادر را چگونه تحمل کند  نقطه نقطه از ان خانه خاطره مادرشان را برایشان زنده می کرد و وجودش را حس می کردند چگونه می توانند جای خالی مادرشان را ببینند و حسرت نداشتنش را نخورند ناگهان زنیب س خواهر دلسوز انها دست نوازشش را بر سر ان دو برادر کشید و انها را لحظه ای هر چند کوتاه از غم و غصه جدا ساخت و دلشان را از مصیبت و عم بی مادری گرم نماید تا انها بدانند که اگر مادرشان به دیار باقی شتافت او می تواند غمخوار ان دو عزیز شود به راستی که زینب کربلا در صحرای کربلا به نحو احسن رسالتش را انجام داد خدایش بهترینها را در ان دنیا شامل حالش نماید.